Η συμφωνία Τραμπ για το πετρέλαιο της Βενεζουέλας αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις, καθώς τα περισσότερα κοιτάσματα είναι γερασμένα και απαιτούν επενδύσεις - Η NABEP στοχεύει αύξηση παραγωγής, αλλά αναλυτές θεωρούν τον στόχο ιδιαίτερα δύσκολο

Η επιτυχία της μεγάλης συμφωνίας πετρελαίου της κυβέρνησης Τραμπ με τη Βενεζουέλα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από κοιτάσματα που είναι παλιά, υποβαθμισμένα ή ιδιαίτερα ακριβά στην εκμετάλλευσή τους.

Η συμφωνία που υπογράφηκε τον περασμένο μήνα με τον ενεργειακό επιχειρηματία Αλεχάντρο Μπετανκούρ περιλαμβάνει 17 κοιτάσματα και δίνει στις ΗΠΑ τον έλεγχο της πλειοψηφίας ενός τεράστιου τμήματος του πετρελαϊκού πλούτου της Βενεζουέλας. Η North American Blue Energy Partners (NABEP), συμφερόντων Μπετανκούρ, έχει ανακοινώσει ότι επιδιώκει να υπερδιπλασιάσει την παραγωγή αργού, προσθέτοντας περίπου 300.000 βαρέλια την ημέρα μέσα σε λίγο περισσότερο από δύο χρόνια.

Ωστόσο, συνομιλίες με περισσότερα από δώδεκα στελέχη και αναλυτές της πετρελαϊκής βιομηχανίας δείχνουν ότι η επίτευξη αυτού του στόχου θα είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Τα ονόματα των 17 κοιτασμάτων έχουν εντοπιστεί, χωρίς ωστόσο να έχουν δημοσιοποιηθεί επίσημα.

Ορισμένα παλαιά κοιτάσματα στην περιοχή της λίμνης Μαρακαΐμπο, στη βορειοδυτική Βενεζουέλα, έχουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να αυξήσουν γρήγορα την παραγωγή. Τα υπόλοιπα βρίσκονται στη ζώνη του Ορινόκο, στην κεντρική και ανατολική Βενεζουέλα, μια περιοχή δύσκολη στην εξόρυξη, καθώς είναι απομακρυσμένη και διαθέτει βαρύ, σχεδόν ασφαλτούχο αργό πετρέλαιο, το οποίο απαιτεί ειδικό εξοπλισμό.

Η NABEP βρίσκεται υπό πίεση να αυξήσει γρήγορα την παραγωγή, ώστε να συμβάλει στην αποκλιμάκωση των πιέσεων στις αγορές πετρελαίου που έχουν προκληθεί από τον πόλεμο στο Ιράν, αλλά και να δημιουργήσει αρκετά έσοδα ώστε να εξασφαλίσει στήριξη στο εσωτερικό της Βενεζουέλας.

Η συμφωνία με τις ΗΠΑ έχει προκαλέσει αντιδράσεις και από τις δύο πλευρές του πολιτικού φάσματος στη χώρα, με ορισμένους να τη χαρακτηρίζουν παραίτηση από την εθνική κυριαρχία. Η κυβέρνηση Τραμπ, ωστόσο, εκτιμά ότι η συμφωνία θα ενθαρρύνει και άλλες πετρελαϊκές εταιρείες να επενδύσουν σε αποθέματα που βρίσκονται πλέον υπό ισχυρή αμερικανική επιρροή.

Τα κοιτάσματα της Μαρακαΐμπο στο επίκεντρο

Μεταξύ των 17 κοιτασμάτων, ορισμένα κοντά στη λίμνη Μαρακαΐμπο –την περιοχή που συνέβαλε ώστε η Βενεζουέλα να εξελιχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς και εξαγωγείς πετρελαίου παγκοσμίως στα μέσα του 20ού αιώνα– θα μπορούσαν να προσθέσουν περίπου 200.000 βαρέλια την ημέρα μέσα σε δύο χρόνια, χωρίς να απαιτηθούν τεράστιες επενδύσεις, σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς.

Ο αριθμός αυτός παραμένει χαμηλότερος από τον στόχο της NABEP, ενώ ακόμη και τα πιο υποσχόμενα περιουσιακά στοιχεία χρειάζονται αποκατάσταση έπειτα από δεκαετίες εγκατάλειψης.

Η εταιρεία έχει περιορισμένο ιστορικό δραστηριότητας, διαθέτει όμως εμπειρία στην αποκατάσταση παραγωγής στη Βενεζουέλα μέσω επισκευής υφιστάμενων υποδομών. Ο Μπετανκούρ δημιούργησε την περιουσία του στους τομείς των ηλεκτροπαραγωγικών τουρμπινών και του πετρελαίου κατά την περίοδο της διακυβέρνησης του Ούγκο Τσάβες και έχει αυξήσει την επιρροή του παρά τις επανειλημμένες νομικές αντιπαραθέσεις εντός και εκτός Βενεζουέλας.

Η NABEP υποστηρίζει ότι διαθέτει την απαιτούμενη τεχνογνωσία για να δραστηριοποιείται αποτελεσματικά σε δύσκολες συνθήκες και να αυξήσει γρήγορα την παραγωγή στη χώρα.

Η εταιρεία αναμένει να χρηματοδοτήσει την αύξηση της παραγωγής κατά 300.000 βαρέλια ημερησίως από τις δικές της ταμειακές ροές, υποστηρίζοντας ότι η συμφωνία με την αμερικανική κυβέρνηση απλώς επιταχύνει την ήδη υπάρχουσα πορεία ανάπτυξης.

Πετρελαϊκές υποδομές δεκαετιών

Το έργο Petrozamora στη Μαρακαΐμπο, που περιλαμβάνει έξι κοιτάσματα, παρήγαγε περίπου 96.000 βαρέλια την ημέρα πριν από τη συμφωνία. Η παραγωγή αυτή είναι δραματικά χαμηλότερη από τα 225.000 βαρέλια την ημέρα του 2008, πριν η πετρελαϊκή βιομηχανία της Βενεζουέλας αρχίσει να καταρρέει υπό το βάρος της κακοδιαχείρισης, της διαφθοράς και των κυρώσεων.

Τα κοιτάσματα Bachaquero, Lagunillas και Ceuta, μαζί με τα Lago Cinco και Lagunillas Lago, θα μπορούσαν να προσθέσουν σχεδόν 200.000 βαρέλια την ημέρα μέσα στους επόμενους 18 έως 24 μήνες, σύμφωνα με εκτίμηση του Φρανσίσκο Μονάλντι, διευθυντή ενεργειακής πολιτικής για τη Λατινική Αμερική στο Baker Institute του Rice University.

Περίπου το ήμισυ αυτής της δυναμικότητας προέρχεται από τα Lago Cinco και Lagunillas Lago, δύο κοιτάσματα σε ρηχά νερά που σήμερα παράγουν ελάχιστα.

Ωστόσο, οι ΗΠΑ και ο Μπετανκούρ αναλαμβάνουν και σημαντικές περιβαλλοντικές υποχρεώσεις σε εγκαταστάσεις που είχαν προηγουμένως λειτουργήσει από την China Concord Petroleum.

«Η λίμνη είναι μια τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή», ανέφερε ο Μονάλντι. Η παραγωγή στην περιοχή είναι περιορισμένη επειδή οι υποδομές της λίμνης έχουν σε μεγάλο βαθμό καταστραφεί.

Άλλα κοιτάσματα στη Μαρακαΐμπο είναι γερασμένα και παρουσιάζουν πτώση παραγωγής. Σε αρκετές περιπτώσεις θα χρειαστούν σημαντικές επενδύσεις σε τεχνολογία για την ενίσχυση των ταμιευτήρων, ορισμένοι από τους οποίους αξιοποιούνται εδώ και έναν αιώνα.

Αμφισβήτηση για τα 65 δισ. βαρέλια

Όταν η κυβέρνηση Τραμπ ανακοίνωσε τη συμφωνία, ανέφερε ότι αυτή έδινε στις ΗΠΑ πλειοψηφικό έλεγχο σε 65 δισ. βαρέλια αποδεδειγμένων πετρελαϊκών αποθεμάτων.

Ο αριθμός αυτός, ωστόσο, αμφισβητείται. Το μεγαλύτερο μέρος των αποθεμάτων αφορά εξαιρετικά βαρύ αργό, το οποίο είναι δύσκολο και ακριβό στην άντληση.

Οι πιο υποσχόμενες περιοχές βρίσκονται στη Μαρακαΐμπο, ενώ τα κοιτάσματα στον Ορινόκο θα απαιτούσαν επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, η απομακρυσμένη τοποθεσία τους δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για την οικονομική βιωσιμότητα των έργων.

Η έλλειψη υποδομών, το εξαιρετικά βαρύ αργό, το υψηλό κόστος ηλεκτρικής ενέργειας και οι πιθανές διαφωνίες γύρω από τις συμβάσεις αποτελούν τους βασικούς κινδύνους.

Εκτίμηση που διατυπώνεται στην αγορά είναι ότι ο στόχος της NABEP για υπερδιπλασιασμό της παραγωγής έως το 2028 δεν είναι εφικτός. Μια αύξηση περίπου 70.000 βαρελιών ημερησίως μέσα σε δύο χρόνια, που θα οδηγούσε τη συνολική παραγωγή στα 270.000 βαρέλια την ημέρα, θεωρείται πιο ρεαλιστικό σενάριο.

Αισιοδοξία για την παραγωγή

Η υπουργός Υδρογονανθράκων της Βενεζουέλας, Πάουλα Ενρίκε, εμφανίζεται πάντως αισιόδοξη για την πορεία της παραγωγής. Εκτιμά ότι η συνολική παραγωγή της χώρας μπορεί να φτάσει τα 1,4 εκατ. βαρέλια την ημέρα έως το τέλος του έτους, από περίπου 1,2 εκατ. βαρέλια τον Αύγουστο.

Ορισμένοι άλλοι αναλυτές διατηρούν επίσης θετικές εκτιμήσεις. Η Βενεζουέλα θα μπορούσε να φτάσει τα 3 εκατ. βαρέλια την ημέρα έως το 2030, υπό την προϋπόθεση ότι οι υποδομές ηλεκτρικής ενέργειας θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της πετρελαϊκής βιομηχανίας.

Παράλληλα, εκτιμάται ότι τα έργα της NABEP μπορούν να προσθέσουν έως και 450.000 βαρέλια την ημέρα τα επόμενα χρόνια, αξιοποιώντας υφιστάμενες υποδομές. Ωστόσο, τα νέα έργα στον Ορινόκο που δεν έχουν ακόμη κατασκευαστεί ενδέχεται να χρειαστούν έως και τη δεκαετία του 2030 για να αρχίσουν να παράγουν.

Η χρήση ορισμένων τεχνολογιών που απαιτούνται για την άντληση πετρελαίου από εξαντλημένους ταμιευτήρες, όπως η χρήση ατμού και φυσικού αερίου, δεν είναι ακόμη ευρέως διαδεδομένη στη Βενεζουέλα.

Διεθνείς εταιρείες παροχής πετρελαϊκών υπηρεσιών, όπως η SLB, είναι μεταξύ των πρώτων που επιχειρούν να αξιοποιήσουν τις νέες ευκαιρίες στη χώρα. Παραμένει, ωστόσο, αβέβαιο πόσο γρήγορα θα μπορέσει η NABEP να αξιοποιήσει την τεχνογνωσία τους.

«Οι πληροφορίες είναι περιορισμένες», σημειώνεται χαρακτηριστικά στην αγορά, ενώ παραμένει ασαφές και το ύψος των νέων επενδύσεων που θα διοχετευθούν τελικά στο εγχείρημα.

Πηγή: newmoney.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Ε.Ε. ξανασκέφτεται το εμπάργκο στο ρωσικό αέριο