«Απαραίτητη μία πραγματικά ανεξάρτητη εποπτική αρχή μακριά από πολιτικές παρεμβάσεις – Η γήρανση του πληθυσμού πιέζει το σύστημα»

Η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση που βρίσκεται σε εξέλιξη αφήνει ανοικτά σημαντικά ζητήματα, ενώ κρίσιμες πτυχές του συστήματος παραμένουν εκτός της παρούσας συζήτησης, επισημαίνει ο οικονομολόγος Μάριος Κληρίδης.

Μιλώντας στο Economy Today, ο κ. Κληρίδης είπε ότι η σύνταξη από τον «πυλώνα 1» δεν επαρκεί από μόνη της για να μπορεί το άτομο που αφυπηρετεί να διατηρήσει το επίπεδο διαβίωσης που είχε πριν ως εργαζόμενος, ωστόσο η μεταρρύθμιση άφησε για μεταγενέστερο στάδιο τον 2^ο και 3^ο πυλώνα.

Την ίδια ώρα, χαρακτηρίζει κρίσιμη την ανεξάρτητη εποπτεία του συνταξιοδοτικού συστήματος, υπογραμμίζοντας την ανάγκη η διαχείριση των χρημάτων που προορίζονται για τις συντάξεις να παραμένει μακριά από πολιτικές επιρροές.

• Διαβάστε εδώ: Συνταξιοδοτικό: Μπαίνει στο τραπέζι μελλοντική αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης;

Στις μεγάλες προκλήσεις εντάσσει τη γήρανση του πληθυσμού, επισημαίνοντας ότι, όσο αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής, το σύστημα θα πρέπει να προσαρμόζεται και να δημιουργεί κίνητρα για παραμονή στην εργασία. Υπό αυτό το πρίσμα τοποθετείται και κατά της κατάργησης ή της μείωσης του πενανλτι 12%.

Δεν αρκεί η σύνταξη του πρώτου πυλώνα

Ο Μάριος Κληρίδης εξήγησε ότι, το συνταξιοδοτικό αποτελείται από τρεις πυλώνες. Ο «πυλώνας 1» είναι το σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων με την κρατική σύνταξη, ο «πυλώνας 2» τα ταμεία προνοίας και ο «πυλώνας 3» οι ιδιωτικές ασφάλειες.

Το νομοσχέδιο που βρίσκεται σε διαβούλευση αγγίζει μόνο τον 1^ο πυλώνα, με την κυβέρνηση να παραπέμπει τα υπόλοιπα σε μεταγενέστερο στάδιο.

Σε ό,τι αφορά τον 1^ο πυλώνα, ο κ. Κληρίδης υπέδειξε ότι, η σύνταξη από το ΤΚΑ δεν επαρκεί από μόνη της για να διατηρήσει ο συνταξιούχος το επίπεδο διαβίωσης που είχε πριν από την αφυπηρέτησή του. Ως εκ τούτου, όπως ανέφερε, χρειάζεται συμπληρωματικό εισόδημα από τον δεύτερο και τον τρίτο πυλώνα.

Σύμφωνα με τον κ. Κληρίδη, τα ποσά που προκύπτουν από τον 2^ο και 3^ο πυλώνα, δεν θα πρέπει να καταβάλλονται εφάπαξ κατά την συνταξιοδότηση, αλλά σε δόσεις ώστε να συμπληρώνουν την κρατική σύνταξη.

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά τον 3^ο πυλώνα, ο Μάριος Κληρίδης θεωρεί ότι το κράτος θα μπορούσε να παραχωρήσει σε φορολογικά κίνητρα, ενθαρρύνοντας τους πολίτες να αποταμιεύουν περισσότερο για τα χρόνια μετά την αφυπηρέτησή τους.

Κρίσιμο ζήτημα η ανεξάρτητη εποπτεία

Κρίσιμο ζήτημα, για τον Μάριο Κληρίδη, αποτελεί η εποπτεία και των 3^ων πυλώνων, λέγοντας ότι χρειάζεται αποτελεσματικό πλαίσιο και μακριά από πολιτικές επιρροές.

Για τις ασφαλιστικές εταιρείες, υποστήριξε ότι, η εποπτεία πρέπει να ασκείται από ανεξάρτητη αρχή, καθώς πρόκειται για οργανισμούς που οι πολίτες εμπιστεύονται τα χρήματά τους, τα οποία προορίζονται για να αποτελέσουν εισόδημα κατά την συνταξιοδότηση.

Στην ίδια λογική, έθεσε και το ζήτημα της διαχείρισης του ΤΚΑ, τονίζοντας ότι θα πρέπει να γίνεται από έναν πραγματικά ανεξάρτητο φορέα, μακριά από πολιτικές επιρροές.

Σταδιακός τερματισμός του δανεισμού του κράτους από το ΤΚΑ

Ο κ. Κληρίδης τάσσεται υπέρ του τερματισμού του δανεισμού του κράτους από το ΤΚΑ, θεωρώντας ότι μια τέτοια κίνηση θα ενισχύσει τη δημοσιονομική πειθαρχία.

«Να μην καλύπτονται δημοσιονομικά ελλείμματα από εκεί, καθώς δημιουργούνται μελλοντικοί κίνδυνοι για τους συνταξιούχους. Η διαχείριση αυτών των χρημάτων απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή», τόνισε.

Διευκρίνισε ωστόσο, ότι η μετάβαση θα πρέπει να γίνει σταδιακά και όχι απότομα.

Κατά τον ίδιο, οι επενδύσεις του ΤΚΑ θα πρέπει να είναι χαμηλού ρίσκου, επαρκώς διαφοροποιημένες και με μακροπρόθεσμα οφέλη χωρίς να τίθενται σε κίνδυνο οι επόμενες γενιές.

Συμφωνεί με τα όσα λέχθηκαν από πλευράς κυβέρνησης για κατεύθυνση προς το σκανδιναβικό μοντέλο διαχείρισης, επαναλαμβάνοντας ότι, η διαχείριση θα πρέπει να βρίσκεται μακριά από οποιανδήποτε πολιτική επιρροή.

Η μεγάλη πρόκληση της γήρανσης

Ο Μάριος Κληρίδης περιέγραψε τη γήρανση του πληθυσμού και την αύξηση του προσδόκιμου ζωής ως τις μεγαλύτερες προκλήσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος.

Εξήγησε πως, οι δημογραφικές μεταβολές αυξάνουν τις πιέσεις στο σύστημα, αφού οι εργαζόμενοι καλούνται να στηρίζουν ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό συνταξιούχων.

«Θα έχουμε, δηλαδή, τους νέους να δουλεύουν για να συντηρούν τους ηλικιωμένους; Που, στην τελική, δεν είναι όλοι ηλικιωμένοι», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Συμπλήρωσε ότι, στη Γερμανία το όριο αφυπηρέτησης βρίσκεται στα 67 έτη, υποστηρίζοντας ότι, το συνταξιοδοτικό απαιτεί προσαρμογή του ορίου στη βάση των μεταβολών στο προσδόκιμο ζωής.

Την ίδια ώρα, θεωρεί ότι το σύστημα θα πρέπει να δημιουργεί κίνητρα για παραμονή στην εργασία.

Διαφωνεί με κατάργηση ή μείωση του 12%

Σε αυτό το πλαίσιο, τάσσεται αντίθετος με την μείωση ή κατάργηση του πέναλτι 12%, θεωρώντας ότι, κάτι τέτοιο θα λειτουργήσει ως κίνητρο πρόωρης αφυπηρέτησης.

Εξαιρέσεις, όπως ανέφερε, θα μπορούσαν να εξεταστούν για όσους ασκούν βαριά ή ανθυγιεινά επαγγέλματα, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να αφυπηρετούν νωρίτερα χωρίς επιπτώσεις, καθώς και για άτομα που, λόγω σοβαρού τραυματισμού ή προβλημάτων υγείας, δεν είναι σε θέση να συνεχίσουν να εργάζονται.

• Διαβάστε εδώ: Συνταξιοδοτικό: Αυτόματη ένταξη στα Ταμεία Προνοίας και θωράκιση ΤΚΑ προτείνουν οικονομολόγοι