Ιράν και Κίνα ενίσχυσαν τη χρήση του γουάν στο εμπόριο πετρελαίου αμφισβητώντας την κυριαρχία του δολαρίου, σε μια σταδιακή γεωοικονομική μετατόπιση που συνδέεται με τις νέες διεθνείς ισορροπίες

Η σύγκρουση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ισραήλ και Ιράν, η οποία βρίσκεται σε μια εύθραυστη παύση με το Ιράν να ανοίγει τα Στενά του Ορμούζ για τα εμπορικά πλοία όσο διαρκεί η εκεχειρία στο Λίβανο, έχει δημιουργήσει ένα παράθυρο ευκαιρίας για νέες οικονομικές κινήσεις. Σε αυτό το περιβάλλον, η Τεχεράνη και το Πεκίνο επιχειρούν να επανακαθορίσουν τους κανόνες του διεθνούς χρηματοπιστωτικού παιχνιδιού, στοχεύοντας ευθέως στην αποδυνάμωση της κυριαρχίας του αμερικανικού δολαρίου.

Η στρατηγική πίσω από την αμφισβήτηση του δολαρίου

Για χρόνια, τόσο το Ιράν όσο και η Κίνα κατηγορούν την Ουάσιγκτον ότι αξιοποιεί το δολάριο ως εργαλείο γεωπολιτικής πίεσης, επιβάλλοντας κυρώσεις και επηρεάζοντας το παγκόσμιο εμπόριο. Η εξάρτηση από το δολάριο είναι ιδιαίτερα εμφανής στον ενεργειακό τομέα, όπου η πλειονότητα των συναλλαγών πετρελαίου πραγματοποιείται σε αυτό.

Σε αυτό το πλαίσιο, τα Στενά του Ορμούζ αποκτούν κομβικό ρόλο. Από τη συγκεκριμένη θαλάσσια δίοδο διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου, καθιστώντας την ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία ελέγχου της ενεργειακής ροής.

Το «petroyuan» και τα νέα δεδομένα στο εμπόριο

Αξιοποιώντας τον έλεγχο της περιοχής, Ιράν και Κίνα επιχειρούν να ενισχύσουν τη χρήση του κινεζικού νομίσματος στο διεθνές εμπόριο ενέργειας. Σύμφωνα με αναφορές, πλοία που διέρχονται από την περιοχή καλούνται να καταβάλουν τέλη σε γουάν, σε ένα σύστημα που θυμίζει θαλάσσια «διόδια» υπό ιρανική εποπτεία.

Η πρακτική αυτή, αν και ακόμη περιορισμένη, σηματοδοτεί μια συμβολική αλλά και ουσιαστική μετατόπιση προς τη χρήση του γουάν ως εναλλακτικού νομίσματος. Η έννοια του «petroyuan» επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο, ως πιθανό αντίβαρο στο δολάριο.

Η εμβάθυνση της οικονομικής συνεργασίας

Η σύγκλιση των δύο χωρών δεν είναι συγκυριακή. Ενισχύεται σταθερά μετά τη στρατηγική συμφωνία 25 ετών που υπεγράφη το 2021, δημιουργώντας ένα ευρύ πλαίσιο συνεργασίας σε ενέργεια, εμπόριο και υποδομές.

Η Κίνα απορροφά πλέον πάνω από το 80% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, συχνά σε ευνοϊκές τιμές, ενώ η Τεχεράνη εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από κινεζικές εισαγωγές σε τεχνολογία, εξοπλισμό και βιομηχανικά προϊόντα.

Παρά τη σύγκρουση, οι ενεργειακές ροές μεταξύ των δύο χωρών παραμένουν ισχυρές, γεγονός που υπογραμμίζει τη στρατηγική τους αλληλεξάρτηση.

Οι φιλοδοξίες του γουάν και τα εμπόδια

Ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ έχει επανειλημμένα εκφράσει την επιθυμία να καταστεί το γουάν διεθνές αποθεματικό νόμισμα. Ωστόσο, η πορεία προς αυτή την κατεύθυνση δεν είναι απλή.

Σε αντίθεση με το δολάριο, το γουάν δεν είναι πλήρως ελεύθερα μετατρέψιμο, λόγω αυστηρών ελέγχων κεφαλαίων. Παράλληλα, η έντονη κρατική παρέμβαση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα δημιουργεί επιφυλάξεις για τη διαφάνεια και τη σταθερότητα.

Παρά τη σταδιακή μείωση της κυριαρχίας του δολαρίου, αυτό εξακολουθεί να διατηρεί την πρωτοκαθεδρία στα παγκόσμια αποθεματικά και στο διεθνές εμπόριο, με το γουάν να καταγράφει μικρότερο αλλά αυξανόμενο μερίδιο.

Μια σταδιακή μετατόπιση ισχύος

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι δεν πρόκειται για μια αιφνίδια ανατροπή, αλλά για μια αργή και σταδιακή διαδικασία ανακατανομής ισχύος. Η ενίσχυση του γουάν μπορεί να περιορίσει την επιρροή του δολαρίου σε συγκεκριμένους τομείς, χωρίς όμως να το εκτοπίσει άμεσα.

Η τελική ισορροπία θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την εξέλιξη των γεωπολιτικών συγκρούσεων. Εάν το Ιράν και η Κίνα ενισχύσουν τη θέση τους, περισσότερες χώρες ενδέχεται να αναζητήσουν εναλλακτικά νομίσματα για να μειώσουν την εξάρτησή τους από το δολάριο.

Σε κάθε περίπτωση, η σημερινή συγκυρία αναδεικνύει ότι η μάχη για την παγκόσμια οικονομική κυριαρχία δεν δίνεται μόνο με στρατιωτικά μέσα, αλλά και με νομίσματα, ενεργειακές ροές και στρατηγικές συμμαχίες.

Πηγή: newmoney.gr

Διαβάστε επίσης: Φθηνά ακόμα τα καύσιμα στην Κύπρο παρά το μπαράζ αυξήσεων – Πόσο «ανέβηκαν» φέτος οι τιμές