Η Μόσχα επιταχύνει την απόκτηση εξειδικευμένων LNG carriers για να διατηρήσει τις εξαγωγές φυσικού αερίου μετά την πλήρη απαγόρευση εισαγωγών ρωσικού LNG από την Ε.Ε. το 2027 – Τα τεχνολογικά εμπόδια και η μάχη για τα μεταχειρισμένα πλοία

Αγώνα δρόμου δίνει η Ρωσία για να θωρακίσει τις εξαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) πριν τεθούν σε πλήρη εφαρμογή οι νέοι περιορισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με ορίζοντα το 2027, όταν θα ολοκληρωθεί η απαγόρευση εισαγωγών ρωσικού LNG από τα κράτη-μέλη, το Κρεμλίνο επενδύει στη δημιουργία ενός «σκιώδους» στόλου δεξαμενόπλοιων, επιδιώκοντας να διατηρήσει ανοιχτές τις εμπορικές του οδούς προς τρίτες αγορές και να προστατεύσει μία από τις σημαντικότερες πηγές εσόδων της χώρας.

Η στρατηγική αυτή ακολουθεί το μοντέλο που εφαρμόστηκε τα προηγούμενα χρόνια στις εξαγωγές πετρελαίου, όταν η Μόσχα δημιούργησε ένα εκτεταμένο δίκτυο δεξαμενόπλοιων που λειτουργούν εκτός του δυτικού ασφαλιστικού και χρηματοδοτικού πλαισίου, παρακάμπτοντας μεγάλο μέρος των κυρώσεων που έχουν επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας ναυτιλιακών αναλύσεων Windward, τουλάχιστον οκτώ μεταχειρισμένα LNG carriers εντάχθηκαν στον ρωσικό στόλο το τελευταίο εξάμηνο. Με τις νέες προσθήκες, ο αριθμός των πλοίων που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά ρωσικού LNG ανέρχεται πλέον σε περίπου 25, συμπεριλαμβανομένων δύο νεότευκτων που κατασκευάστηκαν στα ναυπηγεία Zvezda.

Σε αντίθεση, όμως, με τα πετρελαιοφόρα, η δημιουργία ενός «σκιώδους» στόλου LNG αποτελεί πολύ πιο σύνθετη και δαπανηρή διαδικασία. Τα LNG carriers είναι από τα πλέον εξειδικευμένα εμπορικά πλοία, εξοπλισμένα με προηγμένα συστήματα αποθήκευσης και διαχείρισης φορτίου σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες, ενώ η αξία τους μπορεί να υπερβαίνει τα 250 εκατ. δολάρια ανά μονάδα. Παράλληλα, ο διαθέσιμος παγκόσμιος στόλος είναι σημαντικά μικρότερος από εκείνον των πετρελαιοφόρων, γεγονός που περιορίζει τις διαθέσιμες επιλογές στην αγορά μεταχειρισμένων πλοίων.

Η ρωσική παραγωγή LNG βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στα έργα Yamal LNG και Arctic LNG 2 της Novatek, καθώς και στο Sakhalin-2 της Gazprom. Για να διατηρηθούν οι εξαγωγές, η Μόσχα έχει αναπτύξει ένα δίκτυο εταιρειών με έδρα ναυτιλιακά και χρηματοοικονομικά κέντρα, όπως το Ντουμπάι, το Χονγκ Κονγκ και η Σιγκαπούρη. Το δίκτυο αυτό συνοδεύεται από πρακτικές όπως αλλαγές σημαίας και ιδιοκτησιακού καθεστώτος, μετονομασίες πλοίων, μεταφορτώσεις φορτίων από πλοίο σε πλοίο (ship-to-ship transfers) και επιλεκτική χρήση ή απενεργοποίηση των συστημάτων αυτόματου εντοπισμού (AIS), δυσχεραίνοντας την παρακολούθηση των δρομολογίων.

Παράλληλα, η προσπάθεια ανάπτυξης εγχώριων LNG carriers εξακολουθεί να συναντά σοβαρά τεχνολογικά εμπόδια. Η αποχώρηση της γαλλικής GTT, η οποία κυριαρχεί στην τεχνολογία των συστημάτων συγκράτησης και μόνωσης του υγροποιημένου φυσικού αερίου, έχει επιβραδύνει σημαντικά τα ρωσικά ναυπηγικά προγράμματα. Ακόμη και αν αναπτυχθεί αντίστοιχη εγχώρια τεχνολογία, θα απαιτηθούν πολυετείς διαδικασίες πιστοποίησης και εγκρίσεων από τους διεθνείς νηογνώμονες και τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO), γεγονός που καθιστά δύσκολη την άμεση υποκατάσταση της δυτικής τεχνογνωσίας.

Η αυξημένη ζήτηση από ρωσικά συμφέροντα έχει ήδη επηρεάσει την αγορά μεταχειρισμένων LNG carriers. Ο διευθύνων σύμβουλος της Exmar, Καρλ Αντουάν Σάβερις, έχει επισημάνει ότι η εταιρεία του ανταγωνίζεται πλέον Ρώσους αγοραστές για την απόκτηση παλαιότερων πλοίων, εκτιμώντας ότι σημαντικός αριθμός τους θα καταλήξει τελικά στον υπό διαμόρφωση ρωσικό στόλο.

Σε πολιτικό επίπεδο, η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει να ενισχύει το πλαίσιο κυρώσεων, απαιτώντας μεγαλύτερη διαφάνεια στις συναλλαγές που αφορούν δεξαμενόπλοια μεταφοράς LNG. Ωστόσο, δεν απαγορεύθηκε η μεταφορά ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου προς τρίτες χώρες με ευρωπαϊκά πλοία, διατηρώντας ένα σημαντικό περιθώριο δραστηριότητας για τη διεθνή ναυτιλία.

Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η αντιπαράθεση γύρω από το ρωσικό LNG εισέρχεται σε νέα φάση. Καθώς οι κυρώσεις αυστηροποιούνται, η Μόσχα επενδύει στη δημιουργία εναλλακτικών ναυτιλιακών δικτύων, επιδιώκοντας να διατηρήσει την παρουσία της στην παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου. Το κατά πόσο ο υπό διαμόρφωση «σκιώδης» στόλος θα αποδειχθεί επαρκής για να καλύψει τις εξαγωγικές ανάγκες της χώρας θα αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα για τη διεθνή αγορά LNG τα επόμενα χρόνια.

Πηγή: newmoney.gr

Διαβάστε επίσης: Σε κανονικούς ρυθμούς οι κρατήσεις στα ξενοδοχεία – Τι λένε ΣΤΕΚ και ΠΑΣΥΞΕ για το 2027