Ποια τα επιχειρήματα που επικαλούνται οι Γερμανοί πολιτικοί;

Μεγάλες είναι οι πιέσεις που δέχεται το Βερολίνο προκειμένου να προχωρήσει σε δημοσιονομική τόνωση, την ώρα που άπαντες έχουν περιορίσει κι άλλο τις προβλέψεις τους για ανάπτυξη.

Όπως αναφέρει σε άρθρο του στους Financial Times ο  οικονομικός σύμβουλος της Allianz και εκλεγμένος πρόεδρος του Queens College στο πανεπιστήμιο Cambridge Mohamed El-Erian, επιδίωξη όσων ασκούν πιέσεις είναι αφενός να αποφευχθεί η παρατεταμένη ύφεση στη χώρα, αφετέρου να τονωθεί η περιφερειακή και παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη.

Τα επιχειρήματα για μεγαλύτερη τόνωση εμφανίζονται ξεκάθαρα, καθώς αφενός η οικονομία ήδη συρρικνώνεται και κάποιοι δείκτες υποδεικνύουν ότι αυτό θα χειροτερέψει, αφετέρου ο πληθωρισμός είναι χαμηλά (1,4%) και πιο πιθανό να υποχωρήσει παρά να αυξηθεί.

Παράλληλα, υπάρχουν προφανείς ευκαιρίες βελτίωσης της παραγωγικότητας, από τις δαπάνες σε υποδομές έως ένα ακόμα μεγαλύτερο πακέτο που θα στοχεύει στην επίτευξη των στόχων για την κλιματική αλλαγή, την ώρα που η χώρα είναι μια από τις πολύ λίγες παγκοσμίως που δεν έχει προβλήματα με υψηλό χρέος και το κόστος εξυπηρέτησής του.

Αυτά τα «εγχώρια» επιχειρήματα ενισχύονται από περιφερειακές και διεθνείς εκτιμήσεις. Η Ευρώπη βραχυπρόθεσμα δεν μπορεί να αντέξει την απώλεια της Γερμανίας ως περιφερειακής ατμομηχανής. Θα είναι ακόμα χειρότερο αν η χώρα γίνει βαρίδι που θα τραβήξει προς τα κάτω τους υπόλοιπους, ειδικά αυτούς με υψηλό χρέος, όπως η Ιταλία.

Γιατί όμως η Γερμανία αντιστέκεται;

(Α) Η συρρίκνωση του γερμανικού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος κρύβει δύο αντικρουόμενες οικονομίες, καθώς ο τομέας με εξαγωγικό προσανατολισμό υποφέρει από τη χαμηλότερη παγκόσμια ζήτηση και αβεβαιότητες για το Brexit και τον εμπορικό και τεχνολογικό πόλεμο ΗΠΑ-Κίνας.

(Β) Μετά τα προγράμματα πολύ χαλαρής νομισματικής πολιτικής από την ΕΚΤ διδάσκουν, ορισμένοι θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ούτε καν απαραίτητη- για να αρθούν οι δεσμευτικοί περιορισμοί για καλύτερη οικονομική απόδοση Γερμανίας και Ευρώπης. Τα αρνητικά επιτόκια και η ποσοτική χαλάρωση απέτυχαν να τονώσουν ουσιαστικά τη ζήτηση.

(Γ) Η διατήρηση δημοσιονομικής ευελιξίας εμφανίζεται τώρα περισσότερο ουσιαστική.

(Δ) Η πρόωρη δημοσιονομική τόνωση από τη Γερμανία θα μπορούσε να αποθαρρύνει μεταρρυθμίσεις όχι μόνο άλλων χωρών της ευρωζώνης αλλά και εντός των επιχειρήσεων.

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, ωστόσο, αυτές οι αντιρρήσεις, ωστόσο, δεν αθροίζονται στα επιχειρήματα κατά της δημοσιονομικής τόνωσης, αλλά τονίζουν την ανάγκη να σχεδιαστεί πολύ προσεκτικά.

Ναι μεν η Γερμανία θα έχει δίκιο να θέσει όρο για τις προσπάθειές της την πρόοδο σε άλλες περιοχές στην Ευρώπη, ενώ άλλα κράτη πρέπει επίσης να βρουν τρόπους να αυξήσουν την ανάπτυξη και να ενισχύσουν την περιφερειακή οικονομία και την χρηματοοικονομική αρχιτεκτονική.

«Όσο δελεαστική και αν φαίνεται, η γερμανική δημοσιονομική τόνωση δεν είναι το «μαγικό ραβδί», καταλήγει ο αρθρογράφος, προσθέτοντας ωστόσο ότι θα πρέπει να λειτουργήσει ως καταλύτης.